Pico Bandama en Caldera Bandama
Beste vrienden en volgers,
De Canarische eilanden begonnen hun bestaan als een groep onderzeese vulkanen. De uitstromende lava kwam uiteindelijk boven de zeespiegel uit en vormde de tegenwoordige archipel. Eenmaal op deze wijze geschapen ging op Gran Canaria de vulcanische aciviteit nog lang door en vormde het eiland tot een woest kraterlandschap.
Bij het plaatsje Bandama ligt een enorme caldera (krater), met pal ernaast weer zo'n typische kale vulkaankern. Respektievelijk Caldera Bandama en Pico Bandama geheten.
De Pico is 500 meter hoog en je kan 'm naar keuze te voet bestijgen, met de fiets, per touringcar of met de auto. Dat laatste heeft onze voorkeur. De weg slingert zich een aantal malen rond het massief en mondt uit op een groots panoramaterras, waar je uitzicht hebt op een flink stuk van het eiland. Een prachtige plek. Maar ook wat druk (denk aan de optie touringcar).
Veel rustiger is het bij de Caldera. En volgens ons wandelboekje zijn hier fijne tippelzones. Via een stijl pad van lavagruis kan je afdalen tot de bodem van de krater. De plaatselijke vegetatie is een lust voor het oog, en de vergelijking met een botanische tuin is in het geheel niet misplaatst.
Eenmaal beneden gekomen voert de wandeling door weldadig bloeiende klavervelden met af en toe een boom om even in de schaduw te zitten. Een waar lusthof. Met maar een nadeeltje: we moeten ook weer omhoog, en dat kost de nodige zweetdruppeltjes. Maar dit betreft lui zweet en dat mag vloeien.
We geven de caldera een volledige behandeling, dat wil zeggen we nemen ook nog de wandelroute die langs de gehele kraterrand voert. Dat levert verbluffende panorama's op, maar we veroorloven ons slechts af en toe een glimp in de onpeilbare afgronden.
Het wordt afgeraden om hier met sterke wind te wandelen. Er is een gedeelte waar we slechts schuifelend en strak kijkend naar de grond overheen durven. Na de aldus betoonde heldenmoed is de beloning ruimhartig: onze schoenen zitten vol met grofkorrelige vulkaansteentjes. Maar wat een wandeling!
Even later komen we langs de Bandama Golf Club. De glooiende groene velden liggen er feeeriek bij. We kunnen niet wachten tot we de golfleeftijd bereiken, en alleen nog maar een balletje hoeven te meppen.
Nu is het tijd voor het inwendige van de mens: we schaffen bij de Auchan hypermarche (die hier Alcampo heet) fijne magnetronpizza's aan en wat lekkere witte wijn van Gran Canaria. Een blend van druivenrassen die hier van oudsher geteeld worden: Listan blanco, Moscatel en Albillo. Een fijn kruidig smakende wijn, waar de vulkanische ondergrond wel iets mee te maken zal hebben. Ze maken hier ook lekkere kaas. Geitenkaas, want koeien houden niet van de geitenpaadjes die ze hier voornamelijk hebben. We hadden net een regenbui. Die duurde welgeteld twee minuten en 23 seconden.
De Canarische eilanden begonnen hun bestaan als een groep onderzeese vulkanen. De uitstromende lava kwam uiteindelijk boven de zeespiegel uit en vormde de tegenwoordige archipel. Eenmaal op deze wijze geschapen ging op Gran Canaria de vulcanische aciviteit nog lang door en vormde het eiland tot een woest kraterlandschap.
Bij het plaatsje Bandama ligt een enorme caldera (krater), met pal ernaast weer zo'n typische kale vulkaankern. Respektievelijk Caldera Bandama en Pico Bandama geheten.
Veel rustiger is het bij de Caldera. En volgens ons wandelboekje zijn hier fijne tippelzones. Via een stijl pad van lavagruis kan je afdalen tot de bodem van de krater. De plaatselijke vegetatie is een lust voor het oog, en de vergelijking met een botanische tuin is in het geheel niet misplaatst.
Eenmaal beneden gekomen voert de wandeling door weldadig bloeiende klavervelden met af en toe een boom om even in de schaduw te zitten. Een waar lusthof. Met maar een nadeeltje: we moeten ook weer omhoog, en dat kost de nodige zweetdruppeltjes. Maar dit betreft lui zweet en dat mag vloeien.
We geven de caldera een volledige behandeling, dat wil zeggen we nemen ook nog de wandelroute die langs de gehele kraterrand voert. Dat levert verbluffende panorama's op, maar we veroorloven ons slechts af en toe een glimp in de onpeilbare afgronden.
Het wordt afgeraden om hier met sterke wind te wandelen. Er is een gedeelte waar we slechts schuifelend en strak kijkend naar de grond overheen durven. Na de aldus betoonde heldenmoed is de beloning ruimhartig: onze schoenen zitten vol met grofkorrelige vulkaansteentjes. Maar wat een wandeling!
Even later komen we langs de Bandama Golf Club. De glooiende groene velden liggen er feeeriek bij. We kunnen niet wachten tot we de golfleeftijd bereiken, en alleen nog maar een balletje hoeven te meppen.
Nu is het tijd voor het inwendige van de mens: we schaffen bij de Auchan hypermarche (die hier Alcampo heet) fijne magnetronpizza's aan en wat lekkere witte wijn van Gran Canaria. Een blend van druivenrassen die hier van oudsher geteeld worden: Listan blanco, Moscatel en Albillo. Een fijn kruidig smakende wijn, waar de vulkanische ondergrond wel iets mee te maken zal hebben. Ze maken hier ook lekkere kaas. Geitenkaas, want koeien houden niet van de geitenpaadjes die ze hier voornamelijk hebben. We hadden net een regenbui. Die duurde welgeteld twee minuten en 23 seconden.
Reacties
Een reactie posten