Het Saharazand van Maspalomas
Beste vrienden en volgers,
Vandaag worden we gewekt door allerlei vogeltjes die in de tuin beneden ons balkonnetje zitten. Een gezellig gekwinkeleer vanuit de bougainville. Terwijl wij op het terras een kopje thee drinken en een bolletje met kaas eten, zien we achter de tuin over de heg de eerste golfers over de baan lopen.
Na het luie ontbijt rijden we over de GC 1 naar Maspalomas.
Dat is aan de andere kant van het eiland, maar we zijn er in een half uurtje over een prachtige driebaans snelweg. In Maspalomas tiert het toerisme welig en is het best wel druk. Maar het zonnetje schijnt prettig over de Duitse, Franse en Nederlandse koppetjes en men kuiert vergenoegd langs de boulevard voorzien van rijen tropische palmen.
Behalve voor het strand komt iedereen vooral ook voor de beroemde duinen van Maspalomas. Al wandelend is het alsof je de Sahara door trekt. Er staat een stevig windje en al snel kriebelt het zand overal tussen je kleren.
Er is ook een klein beschermd natuurgebied, de Laguna la Charca, waar je niet in mag, maar wel kijken naar de vele watervogels die er wonen, waaronder een hele stoet witte reigers.
Zo snel als we gekomen zijn, zijn we ook weer terug over de snelweg. Dat zal morgen wel anders zijn als we de bergen in gaan.
Vandaag worden we gewekt door allerlei vogeltjes die in de tuin beneden ons balkonnetje zitten. Een gezellig gekwinkeleer vanuit de bougainville. Terwijl wij op het terras een kopje thee drinken en een bolletje met kaas eten, zien we achter de tuin over de heg de eerste golfers over de baan lopen.
Na het luie ontbijt rijden we over de GC 1 naar Maspalomas.
Dat is aan de andere kant van het eiland, maar we zijn er in een half uurtje over een prachtige driebaans snelweg. In Maspalomas tiert het toerisme welig en is het best wel druk. Maar het zonnetje schijnt prettig over de Duitse, Franse en Nederlandse koppetjes en men kuiert vergenoegd langs de boulevard voorzien van rijen tropische palmen.
Behalve voor het strand komt iedereen vooral ook voor de beroemde duinen van Maspalomas. Al wandelend is het alsof je de Sahara door trekt. Er staat een stevig windje en al snel kriebelt het zand overal tussen je kleren.
Er is ook een klein beschermd natuurgebied, de Laguna la Charca, waar je niet in mag, maar wel kijken naar de vele watervogels die er wonen, waaronder een hele stoet witte reigers.
Zo snel als we gekomen zijn, zijn we ook weer terug over de snelweg. Dat zal morgen wel anders zijn als we de bergen in gaan.
Reacties
Een reactie posten